Cukrzyca Typu 2

Badanie sugeruje, że osoby doświadczające samotności, problemów ze snem lub zaburzeń psychicznych takich jak depresja i lęk, mogą być bardziej narażone na rozwój cukrzycy typu 2, co wiąże się z reakcją organizmu na chroniczny stres. Analiza danych z UK Biobank z wykorzystaniem sztucznej inteligencji wykazała, że te czynniki behawioralne i psychologiczne, często pomijane w prognozowaniu ryzyka chorób, mogą zwiększać ryzyko cukrzycy typu 2 nawet o 35 punktów procentowych każdy, a ich połączenie nawet o 78 punktów procentowych, jednocześnie wpływając negatywnie na dietę.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (6/10)

Badanie EMPA-HEART wykazało, że 6-miesięczna terapia empagliflozyną u pacjentów z cukrzycą typu 2 (T2D) doprowadziła do umiarkowanego wzrostu tempa oksydacji tłuszczów podczas ćwiczeń o niskiej i umiarkowanej intensywności w porównaniu z sitagliptyną, co sugeruje potencjalne zwiększenie wydolności wysiłkowej. Empagliflozyna znacząco zwiększyła wykorzystanie tłuszczów i zmniejszyła oksydację glukozy, co skorelowało ze wzrostem maksymalnej utraty tłuszczu (MFO) i intensywności ćwiczeń, przy której MFO jest osiągane (FATmax), poprawiając ogólną sprawność funkcjonalną.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (6/10)

Badanie wykazało, że pacjenci z otyłością i cukrzycą typu 2, którzy przeszli przed zabiegiem ogólnym operację bariatryczną, doświadczali mniej powikłań pooperacyjnych niż ci, którzy stosowali wcześniej terapię agonistami receptora GLP-1. Chirurgia bariatryczna była również związana z większą redukcją masy ciała i mniejszym ryzykiem ponownej hospitalizacji oraz wydłużonego pobytu w szpitalu.

Źródło: Medscape
Kategoria: Medycyna
Ważność: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10)